Ίτς Καλέ

Το διαμάντι της Ηπείρου με μεγάλη ιστορία μπορεί να αποτελέσει έναν προορισμό για όλες τις εποχές. Δύο από τις επικρατέστερες εκδοχές για το όνομα της είναι το όνομα να δόθηκε από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό, μπορεί όμως, και λόγω της ύπαρξης του μοναστηριού του Αγ.Ιωάννη του Προδρόμου γύρω από την οποία αναπτύχθηκε η πόλη να της έδωσε το όνομα αυτό. Τα Ιωάννινα κατοικούνταν από τα αρχαία χρόνια, όπως αποδεικνύουν οι ανασκαφές στο κάστρο της πόλης και αποτέλεσαν σημαντικό κέντρο του Νεοελληνικού Διαφωτισμού.

Λίμνη Παμβώτιδα

Η φυσιογνωμία που είναι συνυφασμένη με την ιστορία του τόπου είναι αυτή του Αλή Πασά, τον τάφο του οποίου μπορεί να δει κανείς στο κάστρο μέσα σε σιδερένιο κιγκλίδωμα, που διαφέντεψε τον τόπο αυτό σχεδόν σαράντα χρόνια από το 1788-1822. Μέσα στα κιγκλιδώματα περιορισμένο το άλλοτε «λιοντάρι της Ηπείρου», μας θυμίζει την ματαιότητα της ζωής. Ο Αλή Πασάς υπήρξε μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα που μάζεψε γύρω του πολλούς σπουδαίους ανθρώπους που αργότερα έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην Ελληνική Επανάσταση, όπως ο Γεώργιος Καραϊσκάκης, ο Οδυσσέας Ανδρούτσος και ο Μάρκος Μπότσαρης.

Τάφος Αλή Πασά

Εντός του κάστρου υπάρχει και το Φετιχιέ τζαμί ή αλλιώς Τέμενος της κατάκτησης που χτίστηκε πάνω στα ερείπια βυζαντινού ναού και το βυζαντινό μουσείο. Σε μια παρακείμενη καφετέρια που υπάρχει εντός του κάστρου μπορεί κανείς να απολαύσει τον καφέ του εντός των τειχών, μετά την περιπλάνηση του στα μνημεία, αλλά και να θαυμάζει την θέα τα λίμνης και της πόλης από ψηλά που σε καθηλώνει! Ήξερε ο Αλή Πασάς να διαλέγει το καλύτερο σημείο για να είναι η πόλη κυριολεκτικά κάτω απ’ τα πόδια του!

Θέα απο το Ίτς Καλέ

Ένα άλλο σημείο που αξίζει να επισκεφθεί κανείς όταν βρεθεί στα Γιάννενα είναι το σπήλαιο του Περάματος. Το Σπήλαιο βρίσκεται μόλις 3 χιλιόμετρα από την πόλη και έχει μεγάλη έκταση 14.400 τμ και μήκος 830 μέτρα. Δροσερό και φωτισμένο περιμένει τον επισκέπτη να περιηγηθεί στους πολυδαίδαλους, ξύλινους διαδρόμους του και να θαυμάσει τον εσωτερικό του διάκοσμο! Είναι από τα μεγαλύτερα και πιο εύκολα προσβάσιμα σπήλαια που έχω επισκεφθεί που ακόμα κι ένας λιγότερο εξοικειωμένος επισκέπτης με αυτού του είδους τα μέρη μπορεί εύκολα να μυηθεί στη μαγεία της «υπόγειας» γεωλογικής ομορφιάς του ελληνικού τοπίου. Το σπήλαιο ήταν γνωστό ήδη από το 1900, όμως το 1907 ο μπέης Χολιασής Εφέντης το έκλεισε για λόγους ασφαλείας και ξαναχρησιμοποιήθηκε στον πόλεμο του 1940 ως καταφύγιο από τους βομβαρδισμούς. Το 1956 μάλιστα, βρήκαν απολιθωμένα δόντια και οστά της αρκούδας των σπηλαίων! Μια επίσκεψη στην επίσημη ιστοσελίδα του σπηλαίου θα σας πείσει.

Δεν γινόταν επίσης, να μην πάμε και στο νησί στην λίμνη. Τα μικρά βαρκάκια μας που μας μεταφέρουν εκεί όταν υπάρχει νηνεμία και είναι αραγμένα στις όχθες της Παμβώτιδας μας καλούσαν να το επισκεφτούμε. Το νησάκι αυτό είναι ένα από τα δύο κατοικημένα νησιά στη χώρα ( το άλλο βρίσκεται στις Πρέσπες). Εκεί υπάρχουν διάφορα αξιοθέατα, με κυριότερο την τελευταία κατοικία του Αλή Πασά που αποτελεί πια και ένα υπέροχο λαογραφικό μουσείο που σε μεταφέρει σε μια άλλη εποχή. Το ταξίδι με τη βάρκα κάνει μικρή διαδρομή, μα είναι τόσο ειδυλλιακό το τοπίο και νιώθεις πραγματικά πως κάνεις ένα ταξίδι στο χωροχρόνο. Το σπίτι του Αλή είναι τόσο καλοδιατηρημένο και αισθάνεσαι πως κάπου εκεί θα πρέπει να βρίσκεται και η κυρά Βασιλική ή η Φροσύνη που η μνήμη τους έγινε θρύλος και τραγουδήθηκε μέχρι τις μέρες μας. Στο νησί αξίζει να δοκιμάσει κανείς και τον περίφημο μεζέ των Ιωαννίνων τα βατραχοπόδαρα, την προετοιμασία του πιάτου που είχαμε την τύχη να παρακολουθήσουμε από κοντά σε ντόπια ταβέρνα.

Αναπαράσταση πνιγμού Κυράς Φροσύνης

Μέσα από την αχλή της λίμνης παρακολουθώ στο ταξίδι της επιστροφής πάλι, τα Γιάννενα από μακριά. Η αρχιτεκτονική αυτής της πόλης είναι μια μείξη μεσαιωνικών, βυζαντινών και ανατολιτικών στοιχείων και η διατήρηση του κεραμιδιού στις σκεπές των σπιτιών, σε συνδυασμό με την πανέμορφή λίμνη κάνουν το σκηνικό μοναδικό. Φυσικά, δε λείπει και το πιο σύγχρονο κομμάτι της πόλης που για να το δεις πρέπει να την περπατήσεις, με την έντονη νυχτερινή ζωή με μαγαζιά περιμετρικά των τειχών της παλιάς πόλης, ωραία ταβερνάκια και ζαχαροπλαστεία με τα περίφημα σιροπιαστά γλυκά που δεν μπορούσαμε παρά να τιμήσουμε.

Μην ξεχνάμε τα Γιάννενα είναι και μια πολύ δραστήρια φοιτητική πόλη και όχι μόνο! Εμάς εδώ, μας έφερε το Διεθνές φοκλορικό φεστιβάλ Ιωαννίνων της ΧΟΙ (Χορευτικός όμιλος Ιωαννίνων) που διοργανώνεται κάθε καλοκαίρι και αποτελεί μια πραγματική γιορτή για όλη την πόλη, με χορούς, συναυλίες, παρελάσεις των χορευτικών ομάδων στους δρόμους και παιχνίδια από ανθρώπους από όλα τα μέρη του κόσμου. Τα Γιάννενα ήταν και παραμένουν ανέκαθεν, πολυπολιτισμικά!

Και ακριβώς, αυτή η αγάπη μας για την παράδοση και τον πολιτισμό μας έκανε να επισκεφτούμε και το Λαογραφικό μουσείο Ιωαννίνων – Κώστας Φρόντζος και να θαυμάσουμε παραδοσιακές στολές των Ιωαννίνων και των γύρω περιοχών, τα αριστουργήματα της γιαννιώτικης αργυροχρυσοχοΐας και υφαντουργίας, αλλά και επίπλωση και σκεύη της καθημερινότητας σε ένα παραδοσιακό γιαννιώτικο σπίτι.

Και θα κλείσω με το μουσείο των κέρινων ομοιωμάτων του Παύλου Βρέλλη ενός ντόπιου πολυτάλαντου δασκάλου, γλύπτη, ποιητή που στην περιοχή Μπιζάνη, 14 χιλιόμετρα έξω απ’ τα Ιωάννινα οραματίστηκε και δημιούργησε με μεράκι μέσα στην καταπράσινη φύση πάνω από 500 ιστορικές μορφές από κερί.

Μουσείο κέρινων ομοιομάτων Π.Βρέλλη

Με τους στίχους του από το ποίημα του «Περιμένω» θα κλείσω κι εγώ την περιήγηση μου στα υπέροχα Γιάννενα:
«Στην τροχιά σου,
δεν θα μπω,
γιατί γυρίζω
από πλανήτες
άλλους.

Και γι’ άλλους,
πάλι θα ξεκινήσω,
με συντροφιά
κάποιας κίνησης
-που πέρασε απ’ τη γη
και γρήγορα εχάθη»
Εις το επανιδείν λοιπόν, «διαμάντι της Ηπείρου!

Α.Δ